Economie voor u!
Overpeinzingen van een macro-econoom

 

 

Jerome Powell aan het Fed-roer: een verademing

En de eerste vergadering en persconferentie van Jerome Powell, de nieuwe baas van de Amerikaanse Fed, heeft plaatsgevonden. Wat een verademing zeg! Hij was in mijn ogen veel duidelijker, helderder en tot he point dan zijn voorgangers. Mijn take away na het beluisteren van de persco en de uitgegeven verklaring na afloop van de vergadering is dat Powell dit jaar duidelijk zal bepalen of de Fed de rente nog twee of nog drie keer zal verhogen.

Het rentecomité van de Fed heeft de officiële rente verhoogd met 25 basispunten. Dat de Amerikaanse economie goed draait en goed zal blijven draaien, was dé reden daarvoor. Een belangrijke reden waarom de Fed beter gemutst is over de economie dit en volgend jaar, komt voor een belangrijk deel door de recent aangekondigde belastingverlagingen van President Donald Trump. Die zullen volgens de Amerikaanse centrale bankiers de economische groei ten goede komen in 2018 en 2019.

Dat de Fed de rente zou verhogen, was precies wat de markt had verwacht. Uit de gepubliceerde zogeheten dot plot, een overzicht van hoeveel renteverhogingen dit en in de komende twee jaren nodig zijn volgens elk lid van het comité, en de persconferentie na afloop, kunnen we echter interessante conclusies trekken.

Om te beginnen laat die dot plot zien dat het comité als geheel drie renteverhogingen in 2019 wenselijk vond. Dat is één meer dan wat de leden in december vonden, de voorlaatste keer dat die dot plot uitkwam. En waren ze van mening dat in 2020 1,5 renteverhoging nodig was – ik weet het, dat kan niet maar statistisch gezien kwam dat eruit als gemiddelde – inmiddels zijn dat twee renteverhogingen geworden.

Voor de rest van 2018 bleven er twee renteverhogingen staan maar dat verhult het feit dat de gemiddelde behoorlijk is gestegen. Het scheelde namelijk heel weinig of de dot plot had nog drie verhogingen voorspeld.

Van de 15 leden van het rentecomité gaven namelijk 8 aan drie (of minder) renteverhogingen in heel 2018 nodig te vinden. Zeven anderen vonden echter dat er minstens vier renteverhogingen dit jaar nodig zijn. Met het opkrikken van de rente deze week, zijn dat er dus nog drie tussen nu en einde van het jaar. Kortom, had één van de comitéleden in totaal vier renteverhogingen ingetekend, dan zag het gemiddelde van de dot plot er voor dit jaar heel anders uit.

Dé vraag is natuurlijk of het een kwestie van tijd is voordat dat gemiddelde naar vier klimt. Dat kan bijvoorbeeld in juni gebeuren.

Op het eerste gezicht zou men kunnen denken dat als tussen nu en de vergadering in juni de economie blijft draaien zoals die op het moment draait, de Fed in juni niet alleen de rente nog eens zal verhogen maar ook zal aankondigen het belangrijkste rentetarief in de VS in de tweede helft van het jaar nog twee keer aan te trekken.

Zelf verwacht ik niet dat de bank geld lenen in de rest van dit jaar nog drie keer duurder zal maken. De reden voor deze verwachting schuilt in een paar opmerkingen die de voorzitter Jerome Powell tijdens de persconferentie na afloop maakte.

Zo zei hij, toen hij over de Amerikaanse arbeidsmarkt sprak, dat die krap wordt als de Fed “noemenswaardige stijging van de lonen” ziet. Anders gezegd: Powell vindt dat dat nu niet het geval is. In het verlengde daarvan betekent dat dat de arbeidsmarkt in zijn ogen nog niet te krap is. Dat op zijn beurt is belangrijk omdat we dat kunnen herformuleren als dat meer renteverhogingen dan nu gepland niet nodig zijn.

Powell merkte ook op dat er niets in de economische cijfers is wat erop wijst dat we aan de vooravond van een versnelling van de inflatiestijging staan. Aangezien bestrijden van te hoge inflatie voor de Fed voorop staat én de inflatie op het moment, gezien de doelstelling, te laag is, kunnen we ook die opmerking vertalen als dat in ogen van Powell vaker de rente verhogen dan voorgenomen onnodig is.

Die opmerkingen vind ik zeer belangrijk omdat die, in mijn ogen, duidelijk aangeven dat Powell in de groep van 8 comitéleden zit die menen dat de rente maximaal drie keer omhoog moet dit jaar. Dat is cruciaal want wie de geschiedenis van de Fed bestudeert, ontdekt vrij snel dat het nauwelijks voorkomt dat de voorzitter overstemd wordt binnen het comité. Het aantal keer dat dat sinds de oprichting van de Fed in 1914 is gebeurd, zijn op de vingers van eén hand te tellen. De redenering is dat het comité daarmee zou laten weten dat de voorzitter ‘zijn’ bestuur niet mee kan krijgen. Op de markten zou men onmiddellijk concluderen dat hij er niet meer toe doet, kort door de bocht gezegd. Vandaar dat bij een tweedeling binnen het comité doorgaans de voorzitter bepaalt welke koers de bank zal volgen. Als Powell bij de eerder genoemde tweedeling anno 2018 in de groep van ‘maximaal drie renteverhogingen’ zit, dan is de kans groot dat de rente niet vaker omhoog zal gaan. Tenzij hij zijn mening herziet natuurlijk. Of dat het geval zal zijn, zullen we in juni zien. Zoals de zaken er nu voor staan, gaat de Fed de rente dit jaar nog twee keer verhogen. Te beginnen in juni.

Voor beleggers was er ook, in mijn ogen, redelijk groot nieuws. En dat nieuws was weggestopt in een bijzin.

Toen Powell een vraag kreeg of hij op de financiële markten overwaarderingen ziet in de koersen, gaf hij aan dat dat hier en daar misschien het geval kan zijn maar de hele markt bezien niet. En toen kwam het: “wij zien het (overwaardering, op.a.) niet op de huizenmarkt en die markt is de belangrijkste markt” voor de Fed. Dit kan betekenen dat hij minder snel dan zijn voorgangers geneigd zal zijn de aandelenmarkten te hulp te schieten wanneer de koersen onder neerwaartse druk komen. De Greenspan c.q. Bernanke c.q. Yellen put had misschien wel een veel hogere strike price dan die van Powell. Zoals zo vaak geldt ook nu dat de tijd zal moeten uitwijzen of dat inderdaad zo is.

Een andere belangrijke zaak voor aandelenbeleggers is dat Powell overweegt het aantal persconferenties na afloop van de vergaderingen van het rentecomité te verhogen. Dat is enerzijds goed nieuws omdat de persconferentie van deze week, Powells eerste, een verademing was vergeleken met die van Yellen en Bernanke. Waar die twee doorgaans wollige en zeer academische antwoorden gaven, was Powell veel directer, duidelijker en to the point. Dat is goed nieuws voor aandelenbeleggers omdat het daardoor makkelijker kan worden de acties van de Fed te voorspellen.

Daartegenover staat dat met meer persconferenties van een Fed-voorzitter die, zoals gezegd, duidelijker, opener en meer to the point is dan zijn voorgangers, de kans ook toeneemt dat de markt wild reageert wals hij wat zegt. Met andere woorden, het zou zomaar kunnen gebeuren dat de volatiliteit op de dag van de Fed-vergadering toeneemt. Maar when all is said and done, blijft gelden: de persconferentie van Powell was een verademing vergeleken met die van zijn voorgangers en wat mij betreft mag hij de frequentie ervan opvoeren.